Buradan alınan şıralar ilk şıralardır ve bu ilk şıralardan yapılan şaraplar oldukça pahalıdır. Hele bu şıraların elde edildiği bölgeler, Bordeaux, Medoc bölgelerinin, Pauillac, St.Estephe, Margaux veya St. Julien gibi tescilli bölgeleriyse, el yakacak kadar pahallı olup, "Château, Récolte, Mis (ya da Mise) en bouteille au Château, Grand Vin, Cru Classé, Premier Cru" gibi kıvrım kıvrım süslü yazılarla dolu şatafatlı etiketlere sahiptir. Gerçek hayatta bu tür şaraplara sahip olabilenler, tüccarlar, bankerler, yaşlı rock yıldızları, başbakanlık danışmanları, yargıtay hakimleri, ünlü spor klüplerinin yönetim kurulu başkanları, restoranlarda gelen hesapları banka giderleri gibi gösteren bazı devlet bankalarının yönetim kurulu üyeleri, ara gaza gelip kendini 120-90-120 gibi ölçülerle Afrodit sanan bülbül sesli pop yıldızları, görevli olduğu otellerde kalın enseli birileri tarafından verilen büyük partilerden arta kalan şarapları "valla sos olarak kullanacaktım" ayaklarında çaktırmadan zulaya atan Cheff'ler ile birlikte bedava olduğu zaman gözleri ışıldayan benim gibi kişilerdir.

Tarihsel süreç içerisinde şarap şişelerinin mantarları da önemli gelişmeler kaydetmiştir. Şarap teknolojisinde şişelerin kullanılmaya başlamasından sonra 17. yüzyıldan itibaren dar ağızlı şişelere geçiş olmuş ve bu şişelerin ağızlarını kapatmak amacıyla mantarlardan istifade edilmiştir. Şişe mantarları Latince ismi Quercus Suber olan mantar meşelerinin kabuklarından üretilen mantarlardır. Tarihte ilk kez Roma ve Yunanlılar mantarı amforaları mühürlemek ya da boğazda lüfer akını sırasında misina oltaları sarmak amacıyla kullandılar. Mantarlar, 1680'li senelerden sonra Fransa'nın "Champagne" iline bağlı Hautvillers kasabası manastırının baş rahibi Dom Pierre Pérignon'un çalışmalarıyla, elastik özelliğinden dolayı şişe mantarlarında tıkaç amaçlı olarak kullanılmaya başlandı. Yandaki resimde iyi bir mevsim sonrası Quercus Suber adı verilen mantar ağacından toplanmış taze mantarları görüyorsunuz.

Alkollü içkilerin çok uzun senelerden beri bilinmesine karşın fermantasyon bilimi çok yenidir. O zamana kadar optik mikroskobun bulunamaması, şarapta gerçekleşen, şekerin alkole dönüşme olayını hep gizem içinde bırakış, insanların ilgisini çekmesine yol açmıştır. Pasteur yaptığı araştırmalarda mayaların gerekli olan şekerle karşılaştıklarında, tomurcuk vermek suretiyle çoğaldıklarını ve yeni hücreler meydana getirdiklerini açıklamıştır.

Tarihsel ve mitolojik olarak şarabın bazı önemli gelişmelerini özetledikten sonra şimdi sıra yorumlara geldi. Yani "degüstasyon". Degüstasyon bir şaraba kalitesini vermek için yapılan görme, koklama ve tatma olaylarının tümüdür. Degüstasyon yalnızca şarabın kalitesini belirlemek için değil, aynı zamanda şarabın kusur ve hastalığını da belirlemek amacıyla yapılır. En önemlisi de çevrenizde bulunan kişilerin anlayamayacağı sözcükleri biraraya getirerek hava atılan yorumlardır. Şarapların görünüş, koku, tad ve karakterlerini niteleyen bazı sözcüklerin karşılığı aşağıda verilmiştir.

Görünüm »

Altın : Kahverengi ile sarı arasında bir renk.

Yeşil altın : Altın denemeyecek kadar açık bir renk.

Yakut : Parlak canlı kırmızı.

Amber : Yanık şeker tonu. Bence denemeyin sorunlu olabilir.

Berrak : Arkasını gösteriyor yani içinde üzüm parçaları, asma çubukları ya da bağcının çorapları gibi yabancı maddeler yok.

Şaffaf : Bardağın arkasında görünen gerçekten uzun süre bakmaya değerse (kalın bir bankonot gibi) "berrak" sözcüğü yerine kullanılır.

Parlak (canlı) : Kesinlikle bardak temiz.

Bacak : Şarabı hafif sallarsak bardak içinde oluşabilecek uzun çubuklar. (Kafanızdan geçen bacağı yakalamak için daha çok sallarsınız.)

Zengin : Bence şişenin fiyatını kesin biliyorsunuz.

Koku »

Çeşitli meyve kokuları : Her bir meyvenin ayrı kokuları.

Etkileyici : Burun direğinizi sızlattı.

Kamçılayıcı : Gözleriniz yuvalarından fırladı.

Kaba : Burnunuzu bardağa fazla sokmuş olabilirsiniz.

İnce : Varlığı ile yokluğu ayırt edilemiyor.

İddiasız : Belki de içtiğiniz şarap değil

Parfümsü : Elinizi bardağa fazla yaklaştırdınız. Aslına kokan elinize sinmiş kendi parfümünüz.

Bukeli : Şarapta kültürlü kimselerin "hoş koku" yerine kullandıkları sözcük.

Uçucu : Kokuyu çözemediyseniz söyleyin gitsin.

Tat »

Kalıcı : Ağız spreyi bile fayda etmiyor.

Isıtıcı : Şömine gibi birşey, ancak şarap uzun süre sıcak bir yerde unutulmuş da olabilir.

Yuvarlak : Tırmalamadan gidiyor. Gene şarap kültürünü ulu orta kullanan insanların bir sözcüğü.

Lezzeti yerinde : İki kadeh iç yemek yeme.

Sağlıklı : Lezzeti yerinde.

Tırmalayıcı : Diş mineleri, diş etleri, damak ve dil gitti.

Yumuşak : Şarabı içerken nefes de alabiliyorsunuz. Sanki hafif şekerli gibi.

Sinirli : Ekşilik fazla, içtikten sonra sanki aklınıza SSK daki ilaç kuyrukları geliyor.

Korse : Eskimiş tam gövdeli şarap.

Ne dersiniz ? ilginizi çekti mi ? Ama daha yüzde birini bile konuştuk sayılmaz. Ee geri kalanları da daha sonra konuşuruz. Üstelik sadece şarap değil, şarabın akrabalarından da konuşabiliriz. Örneğin; sekiz bin senelik göç içinde Fransa'nın Epernay ve çevre ilçelerine yerleşmiş ama zamanla en fazla köşeyi dönen şarabın amca oğlu "Champagne", İspanya'da iyi bir hayat süren teyze kızları "Sherry" ve İtalya'ya yerleşmiş ve orada Torino üniversitesinde kariyer yapmış enişteleri Vermut'lar gibi. Aşağıdaki resimler mi ? Ha onlar da benim haremim. Korkmayın bir çok sevgilim var, (beyaz ve kırmızı, orta yaşlı ve ya genç) ama kavga etmezler, iyi anlaşırlar.